Biz okullu olduk!

Artık ilk gün fotoğrafını da burada yayınlamayacaksam hep kapatayım bu sayfayı değil mi☺️

Oğlum 1.sınıfa başladı ve ben ondan daha heyecanlıyım😄

Nice başlangıçlarını, yeni adımlarını seninle beraber tadabilmek tüm dileğim!

Kızlarrr, işte bu yazın trendi:)

Yaş oldu 5,5. Anaokulu mezuniyeti geldi çattı.

 Önce yakışıklımı giydirdim sonra kendimle ilgilendim:)

 Siyahları çektim, üzerine de beyaz blazer'ımı giydim mi tamamdır. 

Tam kapıdan çıkacağız bizimki koşa koşa geldi;

-Anne, bunu senin için yaptım, kıyafetine uyar diye düşündümmm!

Ben hazırlanırken sen git, legoların parçalarından bana bileklik yap. 

Yaaa sen ne kadar duyarlı, ince bir erkek oldun çıktın böyle. 

Hangi ara bu kadar zevk sahibi oldun.

Gözlerim doldu doldu, zor tuttum yine kendimi!

Gece boyu çıkarmadım bileğimden, onunla alkış tuttum tüm miniklere!

Gözlük meselesi

Gözlük numaralı mı diye soranlar arttığından baştan belirteyim, elbette numaralı. Bu yaşta çocuğa imaj gözlüğü alıp takacak değilim ya:) Haaaa oğlum artist, ne yapsa yakışıyor, o başka:)

Çok uğraştı doktorumuz gözlük vermemek için, gittik geldik kaç kere muayene olduk, yok! Efendim nurtopu gibi 1 numara astigmatımız var, el bebek gül bebek bakacağız inşallah!  

 

İlk hediyem

Şubat tatilinde Ordu'ya giden kuzum, bir gün Ayşegül teyzesi ile pasta malzemeleri satılan bir mağazaya girer. Teyzesi alışveriş yaparken bizimki eteklerinden çekiştirerek kulağına şu cümleyi fısıldar,

-İstanbul'a giderken elim boş gitmek istemiyorum, ufak da olsa annem için bir şey alabilir miyiz?

Karne parası ile aldığı, her şeyden önemlisi kimsenin yönlendirmesi ile değil de tamamen kendi içinden gelen bu duyarlı davranış aldı götürdü beni.

Teslim töreninde 'gelirken elim boş gelmek istemediğim için sana bu pasta süsleme kalemini aldııımm' cümlesi ise bitirdi!

10 gün boyunca zaten bitmişim hasretinden,ne yalan söyleyeyim, bir süre kapatamadım muslukları:)) 

Meşhur Deniz

 

Bu ara pek bir sosyaliz! Dışarda sürttüğümüz yetmezmiş gibi ev gezmelerine de başladık artık:)

Hafta içi neredeyse her akşam ya İpek bizde ya da Deniz bey orada. Kat komşumuzun aynı zamanda sınıf arkadaşı olup üstüne bir de anlaşabilmelerinin faydaları saymakla bitmez dostlar:)

Bu arada bir parantez açmak istiyorum, arka fonda görünen pizza ev yapımı olup, tarafımdan özel alınan pizza tepsisinde, ağızlara layık pişirilmiştir.

Okul çıkışı beyefendiyi almaya gidiyorum, zaten olmuş akşamın bir saati. Ama yookk tam 20 dk Murat Egenin annesinin gelmesini bekliyoruz. Neymiş efendim, numarasını alıp Murat Egelere gidecekmişiz.

Akşam saat 23:00, "anneee, ben Zekilere gideceğim!"
Eğer ayaktalarsa ,genelde o saatte uyumuyorlar, bir gidip hava alıp dönüyor bizimki! (Karşı kapı komşumuz olur da kendileri:)

Avm de bir veliyle karşılaşıyoruz, "herkesi evine davet eden meşhur Deniz sensin demek"

Şimdi herşey bir yana, bizim de taliplimiz yok değil canımmmm!

İlk görüşmede benim telefonumu almadığı için annesine fırça atan Oğuz Kaan mesela!