100 günlük tatilimize (bu Deniz'in tabiri) önce Karadeniz sahilinden Ordudan başladık. Sonra ver elini Antalya. 1 aylık akdeniz tatilinden sonra rotayı egeye, Cundaya çevirdik. Marmara sularında, İstanbulda bir es verdikten sonra tekrar Karadeniz. Yeşilden vazgeçmeyen ama denizin mavisini görmeden de yapamayan bir aileyiz biz.
Tatilimiz derken Deniz bey kesintisiz devam ederken ben 2-3 haftada bir hafta kendilerine eşlik edebildim. Yoksa hasretten kavrulan yüreğim buna dayanamazdı.
Bu yaz tatilinde karar verdim ben. Onsuz yaptığım hiçbir gezmeden, aktiviteden keyif almıyorum. Öyle işlemiş ki içime..
Antalya Lunapark
Yaşı tutmaz ve korku tüneline giremez diye düşündüğüm kuzuma görevli abisi "girebilir" dediğindeki sevincini tarif edemem. Mutlu olmanın ötesinde "ben de büyüdüm artık" edalarını görmeliydiniz.
Anadolu Ateşinin bu dans gösterisini hiç tahmin etmediğim dikkat ve zevkle uzun süre izledi. İkinci yarının sonuna doğru, o da muhtemelen yorgun olduğundan uyuya kaldı:)
3 hafta bensiz Antalyada kalan sıpa gece yarısından önce eve girmemiş. Eee tabi, İpek ve kendinden yaşca büyük olan arkadaşları ile sitenin bahçesinde takılmaktan daha keyiflisi var mıdır..
=>Cunda<=
 |
| Yine limonlu cheesecake |
Kirlenmek güzeldir..
