27 Aralık 2012 Perşembe

Farkındalık

 
Hani bir mekanda tanımadığımız bir çocuğu sevmek ve ilgi göstermek adına klasik sorularımızı yani yaşını, ismini ve okula gidip gitmediğini sorarız ya..
Evet biz Türk milleti bunu çok yapıyoruz ve ukala kuzu bunu çoktan çözmüş, belli ki çok da rahatsız olmaya başlamış ki lafları insanların ağzına bir bir tıkmaya başladı,
-Adın ne senin bakayım?
(Devamında gelecek sorulardan o kadar emin ki)
-Denizzz, 4 yaşındayım, okula da gidiyorum, hıııh!
Buradan anlaşıldığı üzere dostlar yeni ve birbirini yinelemeyen sorular bulmak adına biraz çaba göstermeliyiz artık:)
Şöyle bir düşününce, valla yerden göğe kadar haklı çocuklar!
Düşünsenize, neredeyse hemen hemen her gün markette, avm de en az 3 kişinin size hep ama hep aynı soruları sorduğunu.
Kabus gibi!
 

26 Aralık 2012 Çarşamba

Yine bekleriz...

 
 Hani 40 yılda bir derler ya, teyzoşun İstanbula şöyle bir gezmek için gelişi nerdeyse o hesap. Kısıtlı zaman içinde hızlı bir tur yapalım dedik. Önce Ortaköy-kumpir ve deniz kenarında çay sefası tabi ki!
 
 
Bu foto açıdan da anlaşıldığı üzere benim rahat durmak bilmeyen, kendini her işe burnunu sokmak zorunda hisseden yer bitim tarafından çekilmiştir:)
 

Sonrasında
Beyoğlunda gezersin, gözlerini süzersin, aahhhh....
nidaları eşliğinde kahve ve balkabaklı cheesecake keyfi.


Alışveriş olayını da atlamadık elbette, İkeanın suyunu çıkardıktan sonra yorgunluk kahvesi için dayımıza uğradık!
 

Kahveler tabi ki Nagehan'ın elinden.
Ellerine sağlık canım!

19 Aralık 2012 Çarşamba

Güneşli bir pazar...

Akrebin yelkovanı, ayların yılları kovaladığı ve benim onlara yetişmekte zorlandığım anlarda hiç olmazsa fotoğraflarımızı tarihe kaydetmek lazım. Geriye dönüp baktığımızda keyifle anmak için..
Veee Deniz beyin,
-Anneee, bi de böyle çek!
diyerek kendine has pozları...
















22 Kasım 2012 Perşembe

Nice yaşlara kuzummmm


Bir yılı daha devirdik ve benim yakışıklım 4. yaşını doldurdu. Parti öncesi nasıl heyecanlıydı bilemezsiniz. Son 2 yıldır doğumgünü kurban bayramına denk geldiğinden 3. yaşını Antalya'da 2. yaşını ise Ordu'da kutlamıştık. Sanırım bu 4 yaş partisi hatırlayacağı ilk doğumgünü olacak.
Şöyle kendimce zevkimi konuşturacağım bir masa hazırlayamadım ya ona yanarım, herşeye müdahaleci tavrı ile tutturdu yine masayı ben hazırlayacağım diye. Olası krizi en az hasarla atlatmak için hemen porselen tabaklar toparlandı ve Deniz bey başladı kağıt tabak ve bardakları kendi isteğince dizmeye. Napalım bu sefer de böyle olsun dedik.
Mumu üflerken de bir yanında ben diğer yanında ise 4 aylık kuzeni Aras olacakmış. Kan çekiyor dedikleri şey gerçekten doğruymuş, anladım.

 
Birçok kişiyi kendi yaptığıma inandıramadığım tavşan pastamız. İnsanın adı çıkmaya görsün valla, yemekleri Yasemin teyze yapıyor ya, sanıyorlar ki ben beceremiyorum. Böyle düşünenlere bu da kapak olsun lütfen. Haaa geriye tek bir dilim bile kalmadığını özellikle vurgulamak isterim:)



Deniz&Aras


 
Çocuklara parti şapkası olur da, biz kızlara olmaz mı. Gittim hususi aldım valla:) Çok şekerler değil mi!


21 Kasım 2012 Çarşamba

Doğumgünü öncesi


Doğumgünü öncesinde, mağaza mağaza dolaşıp arayıp bulduğumuz koltuk:)


-Anneee, bir de böyle çek!


Tam da bu köşeye bir berjer almayı düşünüyordum, cuk oturdu:)
Bu yorumumu ciddiye alan canım annem ise isyanlarda.
Ciddiye aldığına göre ben de o potansiyeli görmüş demek ki:)

7 Kasım 2012 Çarşamba

Bay bilmiş


Anneanne ve dedenin ziyareti sebebi ile iyice şımaran Deniz'e öyle sinirlenmişim ki, diz çökerek aynı göz seviyesine inmiş, iki omuzundan tutarak,
 
-Deniz, sen neden bu kadar şımarık bir çocuksun!!!
Gelen ukala cevaba bakar mısınız,
-Ee, sen doğurttun beni!

1 Kasım 2012 Perşembe

Bay bilmiş



-Anne, dünya yuvarlak mıdır?
-Evet kuzum, yuvarlakdır.
-Peki o zaman, yolların yuvarlak olduğunu neden göremiyoruz?

Ve bunun gibi birçok soru, tıkanıp kalıyorum. 4 yaş seviyesine inerek anlatamıyorum, hele bir de soru böyle patt diye gelince basit anlatımları bulamıyorum. 
Diğer türlü, mesela 'yerçekimi' desem çocuğun kafası karışıyor bu sefer ve soruların ardı arkası kesilmiyor. Denedim, olmadı:)
Okulda öğreneceksin bunların hepsini kuzum, diyorum. Hemen 'ne zaman' sorusu ile karşılaşıyorum, sabırsız, çünkü bilgiye aç ve hard diskinde fazlasıyla yer var:)
Ee böyle olunca da kendini yetersiz ve çocuk karşısında eksik hissediyor insan.
Ebeveynliğin her döneminin ayrı zorluğu varmış anacığım!

16 Eylül 2012 Pazar

Akrep burcu

 
Yeni evimizin çocuk parkında, yeni arkadaşlarla tanışıyoruz. Uzaktan  kulak misafiri oluyorum,
-Benim adım Deniz, 15. blokda oturuyoruz, akrep burcuyum.
Sanırsın bizim oğlan evlendirme programına çıkmış, taliplerini arıyor:))

7 Eylül 2012 Cuma

Cunda


Gecikmiş tatil fotoğraflarımız.


Ramazan bayramı öncesi çıktığımız 1 haftalık tatilde, kuzum ayağını Cunda'ya basar basmaz mikrop kendini gösterdi.
Teşhis:El ve ayaklarda yara şeklinde döküntü.
Denize girmek yasak, kumsala basmak yasak.
Yavrum benim, bütün tatili ot toplayıp, bahçe sulamakla geçti.
Tüm bunlara rağmen 1 hafta boyunca yüzmek için ısrarda bulunmayıp, büyük bir olgunluk ve sabırla hastalığının geçmesini beklediği için kendilerine teşekkürü borç bilirim:)
Zira tüm ebeveynler bilir , laftan anlamayan ısrarcı sıpaların yaşattığı stresi:))



Kas bile yaptık:)



Birisinin şu şımarık, diğerinin de prenses edasına bakar mısınız:)
İpek hanımın saçları ve makyajı yapıldı, özenle giyinildi. Bizimki altta kalır mı, saçları köpükledik ama yoook, yetmez.
- Anne, kravat getirdik mi buraya?
-!!!


Yakındır, böyle hazırlanıp yanlarına bizi almadan gece gezmelerine gitmeleri:)




Tanıştırayım, bu da İpek'in kız arkadaşı.
Çocukluk demek maymunluk demek işte!
En güzel bir şey:))

Ramazan bayramının ilk sabahı.
El öpenlerin çok olsun kuzuuu.
Bu günleri de görecek miydim:)
Hayırrrr, kendimi kesinlikle yaşlanıyor hissetmiyorum:P



Gülen hanımın şıklığına da özellikle dikkat çekmek istiyorum.
Siz siz olun Cunda sokaklarına bu elbise ile çıkmayın. Yoksa halk ekmekte dağıtılmış olması tezim daha da kesinlik kazanacak:)




Bu bayram Ordu'ya gidemedik ama 4 kardeş buluşmayı becerdik.


En kötü günümüz böyle olsun canlarım, seviyorum hepinizi!

4 yaş sınıfı

 
Artık biz de okullu oluyoruz. Okulumuza yaptığımız tanışma ziyaretinde, kah çığlıklar eşliğinde kah öğretmenimize atılan utangaç ve mahcup bakışlarla tüm sınıfları tek tek dolaştık. Kelimenin tam anlamıyla öldü bitti:)
Sen sonra git o heyecanla uyu bakalım, nasıl uyuyacaksan:) Zorlandı tabi çocuk:)
Ertesi sabah anlatıyor:
- Annee, biliyor musun, dün akşam uyurken sanki 4 yaş sınıfında gibiydimmm!
Senin o çarpan minik kalbini yerim ben, kuzuummmm....

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails