İlk otobüs yolculuğumuz

1 günlük tatili bile ziyan etmekten hoşlanmayan ben, 29 Ekimi de atlamadım tabi.

İstikamet Ankara, Gökçenin evi.

Deniz çok heyecanlı, otobüse bineceğimizi anlatıyorum ama tahmin ettiğinden uzun bir yolculuk olacağının farkında değil. Bavullarımız yerleşirken bile aşırı derecede sabırsız, can atıyor bir an önce otobüse binmeye. Bir de ' şoför amca' diye papağan kesilen Deniz'in heyecanını gören şoför amca bizi pek bir sevimli bulmuş olacak ki, kaptan koltuğunda alıyoruz hemen yerimizi. Ama bakıyor ki kontakta anahtar yok, kabul etmiyor ısrarla anahtarı istiyor bizimki:)

Yağmurlu bir İstanbul öğleden sonrasında

deniz ustaa

Bayılıyor ona Deniz usta diye seslenmemize.. Bakışı, suratındaki o her daim olan tebessümün şekli bile değişiyor, gözlerinin içi gülüyor.

Dedesinin alet çantası en sevdiği şey. Olmazsa olmaz aletleri tornavida, matkap ve tamir bandı. Elinde tornavida sürekli tamir yapmaya hazır vaziyette.

Bir de çalışırken nasıl yaptığını anlatmaz mı,

-Tak, çevir, çıkart

 Olduuuuu!!!

aslında çare sizsiniz...

2 gece öncesini tamamen uykusuz ayakta geçirdik. Öksürük nöbetine girip gözünden uyku akmasına rağmen bir türlü dalamayan kuzum bütün geceyi kah ağlayarak, kah baby tv karşısında ayağımda sallanarak yardım dolu bakışlarla, anne diye resmen yalvararak geçirdi. Daha önce bana hiç böyle seslenmemişti ya da ben böyle hissetmemiştim. Sarılmaktan, yanında olduğumu hissettirmekten başka birşey gelmedi elimden. Bir anne için en kötü hissettiği anlardan biri bu olsa gerek, çaresizlik... Sabaha kadar salonda , yatağında koyun koyuna oturduk, yattık kalktık. En doğalından sakinleştirici verdiğimi sonradan anladım:)

Aslında tüm anneler bilmeli ki, en iyi ilaç yavrularımızı saran kollarımızdır. Her durumda, her ne olursa olsun varlığımızı hissetmeleridir.

deniz & 3 büyük aşkı

Eklemeyi unuttuğum  kareler

 teyzesini içine sokmak istediği an..

metrobüs

Arabaların hastası olan Deniz dün ilk defa metrobüse bindi. Aracın büyüklüğüne , şoför amcasına, kumanda paneline hayran kaldı. Her durakta anons edilen durak isimlerini tekrarladı, ekranı gösterip

-ses ordan , ses ordan

deyip durdu.

Yalnız en ilginci biner binmez karşımızda oturan adamları eli ile işaret ederek,

-insan!

demesi idi. Hafif bir tebessümle karşılık veren yolcular allah bilir Deniz'in ilk defa toplum içine falan çıktığını düşünmüşlerdir:))

denizden inciler

Kendim için hazırladığım kupadaki çaya yaklaşmasın diye,
- Annem çay çok sıcak bak, sakın dokunma tamam mı.
Kendisi zaten çay sevmeyen kuzum, ben içerken yanmayayım diye düşünmüş olacak ki, masanın üstündeki sürahiyi göstererek,
-su koy!
Akşam uyku vaktinin yaklaştığını hisseden beyefendi, birden anlatmaya başlar.
-akşam oldu, hava karardı, uyku yok!( bu gece uyumayacağım demek oluyor bu)
Bu aralar çoştu zaten, enerjisi tükenmek bilmiyor.
Dün bütün gün Babuf (Raif) ile boğuştu durdu, eve geldik 2 saat de dadı (dayı) ile güreşti.  Bu aktiviteler bilumum atçılık oynama, koltuktan koltuğa zıplama, koşmaca-kovalamaca-atlamaca-zıplamaca, saklambaç. Yani fazlası ile efor sarfettiren oyunlar. Ter içinde kalıyor ama öyle heyecanlı çığlıklar atıyor, öyle mutlu ki görmelisiniz. Seyrederken insan yoruluyor ama bizimkinin içindeki kurt hiç yorulmuyor, dur durak yok.
Neyse en azından akşam güzel bir uyku çeker diyorum ama nafile.
Uyku yok!!

Turkuazoo

Ayşe ve Nannu, oğlumun iki büyük aşkı.
Kırmadılar beni ve bizi ziyarete geldiler, taaa Bursalardan...

 

Ne zamandır gitmek istediğim  ama diğer mekanlarda da olduğu gibi Deniz'in algılarının açılmasını beklediğimden ertelediğim akvaryuma gitme zamanı geldi. Kızları da aldık düştük yollara..

 Kelimenin tam anlamı ile hüsrana uğradım. Yapılan o şaşalı ilk dev akvaryumumuzun reklamlarından sonra en büyüğü 1m boyunda olan balıkları gördükten sonra ' eee devamı hani ' oldum. Gerçi benim beklediğim devasa jawsların doğası akvaryumda yaşamaya ne kadar müsait olur tartışmak lazım:))

Olsun, ısrar ediyorum en azından bir yunus da mı konamazdı oraya.

İşte o en büyük mini köpekbalığımız

En çok ahtapotu sevdi Deniz. Belki kendi kitaplarından bildiği için, belki de ahtapotun topu olduğu için:)
Ama ahtapot çok utangaç, başına toplanan çocukları gördükçe o küçük oyuğa sokuluveriyor hemen.
Her gün tekrar tekrar anlatıyor bizimki.
-Ahpopot ,yuva, gir! Top, oyna ( yuvasına girip top oynuyormuş)
ahpopot kum, mama, yok!! ( ahtapot çok acıkmış, kumun içinde mama aramış aramış ama bulamamışşş)

winnie

 Mağazada bu sandalyeyi görür görmez verdiği tepki,

- Bunu eve, bunu eve, hadiiiiii