2 gece öncesini tamamen uykusuz ayakta geçirdik. Öksürük nöbetine girip gözünden uyku akmasına rağmen bir türlü dalamayan kuzum bütün geceyi kah ağlayarak, kah baby tv karşısında ayağımda sallanarak yardım dolu bakışlarla, anne diye resmen yalvararak geçirdi. Daha önce bana hiç böyle seslenmemişti ya da ben böyle hissetmemiştim. Sarılmaktan, yanında olduğumu hissettirmekten başka birşey gelmedi elimden. Bir anne için en kötü hissettiği anlardan biri bu olsa gerek, çaresizlik... Sabaha kadar salonda , yatağında koyun koyuna oturduk, yattık kalktık. En doğalından sakinleştirici verdiğimi sonradan anladım:)
Aslında tüm anneler bilmeli ki, en iyi ilaç yavrularımızı saran kollarımızdır. Her durumda, her ne olursa olsun varlığımızı hissetmeleridir.
1 yorum:
kesinlikle tatlım:) Cennet annelerin ayakları altındadır..Bu arada Denizine de çok geçmiş olsun.
Yorum Gönder