yky

Her zamanki gibi öğle arasını yemek yemekle harcamak istemeyen ben, yine attım kendimi İstiklale.

Ayaklarım gayri ihtiyari yapı kredi yayınlarına doğru çekti beni. Sonrasında da çocuk bölümüne. Kitaplardan resmen büyülendim. Kuşe kağıda ,resimli ,büyük puntolu masal -hikaye kitapları, Nazım Hikmet'ten, La Fonteine'den.. Biz çocukken yoktu böyleleri, en azından benim büyüyüp yetiştiğim kentte. Böyle düşününce çok acıdım kendime:)

 Tekrar çocuk olmak istedim,

Deniz'in hemen büyümesini istedim,

 ki ona bunların hepsinden alayım.

Neden sonra İrem ablamız aklıma geldi ve ona bu kitabı seçtim.

Yine elim boş çıkamadım yani:))

Üçkağıtçı..

Haftasonu şu sofranın üzerine, eve geldiğimizde şeker ve çikolatanın limitlerini zorlayan sıpa sakız istediğinde ,önce

-bitmiş anneciğim kalmamış, dedim.

-vardır, vardır diye ısrar edince

-senin uykun geldi galiba, dedim,

 sesini kesti:))

Bir süre sonra karşı kanepede oturan babasına rağmen yanıma gelip,

-Gökcan sakız ister!!

demez mi, üçkağıtçılığa biraz erken mi başladı ne?

UYAN!!!

 Halasının kucağındaki kuzuma habertürk muhabiri sorar,

-Deniz, sen nereye geldin?

-Atatürk evi

-Atatürk'e ne diyeceksin peki?

-UYAN!

Dipnot: Bu cevap kesinlikle bizim tarafımızdan öğretilmiş değildir.

Anıtkabri ziyarete gelen herkesin duygularını tek bir kelime ile özetlemiş olan kuzum hepimizin ağzını açık bıraktı..

Ankaradan..

 İlk doğumgünü pastamızı halamız yaptı

 Defalarca mum yakıp üfledik:)

Bu dörtlü sabahlara kadar okey oynayıp, kahve ve çay falının uzmanı oldu:))

Ankamall

Jetonlu arabalar, ördek, şekerlemeler, balon derken baktım ben bir şey yapamayacağım, en iyisi oyun parkı dedim ve ablalara emanet ettim yarım saatliğine.

Almaya gittiğimde

-haaayıırr

dedi ve çıkmak istemedi,

ablalar 'Deniz bütün kızları kucakladı' deyince,

hımmm işin rengi anlaşıldı dedim,

 hadi bir yarım saat daha kalsın:))