3,5 yıldır bir tek gece bile yanımdan ayırmadığım kuşum , artık bensiz kanat çırpmaya başladı. Zamanı gelmişti ve denemeye 2 günlük Bursa gezisi ile başladık. Ayşegül'ün mezuniyetine anneannesi ve halam ile birlikte çok büyük olgunluk göstererek giden beyefendi, en ufak bir sorun çıkarmamış. Tam tersi, teyzesi ile beraber kuaföre bile giden sıpa ,
-Ayşeee, burada ne kadar çok kız var, diyerek mest olmuş:))
Ben kendilerine çok düşkünüm ya, saf saf o da beni arar 'annem de annem' der diye düşünüyorum. Yok anacığım, nerdeee, sormamış bile, erkek milleti işte:))
Şaka bir yana, ilk başta illa benim de gelmemi isteyen kuzuma, tek tek neden gelemeyeceğimi, orada adım adım neler yapacağını anlattığımda sandığımdan da kolay tatil moduna girdi.
Sonrasında 2. adıma geçtik ve bu sefer 2 haftalığına Ordu'ya gitti. Orada çok daha kaliteli zaman geçireceğinden emin olduğumdan içim çok rahat. Bu güzel havalarda cadde üzerindeki evimizden en fazla çocuk parkına giderek akşam ben gelene kadar vakit geçirmeye çalışması içimi çok sızlatıyordu. Ordu'da ise köy, yayla, hayvanlar, deniz, arkadaşlar, akrabalar....
Bense bu sırada kendime maximum zaman ayırmaya başladım bile!!