Ordu maceraları



Nasıl da keyifli. Kuzunun Ordu'da bu derece mutlu olabileceğini hayatta tahmin edemezdim.
İstanbul'a ne zaman döneceğini soranlara verdiği cevap,
-Henüz karar vermedim!
Bir süre sonra kararını sorduklarında verdiği cevap ise aldı götürdü beni.
-Hiçbir zaman!
Şimdi , bu kadar mutlu olmasına sevinsem mi, yanıma gelmek istemeyişine üzülsem mi bilemedim:(

Bir bardak suda dahi boğulmaya dünden razı olan sıpa, çığlıkları ile tüm köyü inletmiş.

Yerim seni ben, yerimmm...

Annesiz günler..

Gidişinin 4. günü ve keyfe bakar mısınız, hiç beni özlüyormuş gibi duruyor mu, bak sen sıpaya:)

 Şaka bir yana, onun böylesine dolu dolu ve mutlu anlar geçiriyor olması içimi daha da rahatlatıyor. Ve anladım ki çocuklar annesiz de çok güzel tatil yapabiliyormuş, asıl onlarsız olmakta zorlanan bizleriz sanırım. Ama bir yerlerde zincirleri kırmak  lazım! Her iki taraf açısından..

Denizsiz günler...

3,5 yıldır bir tek gece bile yanımdan ayırmadığım kuşum , artık bensiz kanat çırpmaya başladı. Zamanı gelmişti ve denemeye 2 günlük Bursa gezisi ile başladık. Ayşegül'ün mezuniyetine anneannesi ve halam  ile birlikte çok büyük olgunluk göstererek giden beyefendi, en ufak bir sorun çıkarmamış.  Tam tersi, teyzesi ile beraber kuaföre bile giden sıpa ,

-Ayşeee, burada ne kadar çok kız var, diyerek mest olmuş:))

Ben kendilerine çok düşkünüm ya, saf saf o da beni arar 'annem de annem' der diye düşünüyorum. Yok anacığım, nerdeee, sormamış bile, erkek milleti işte:))

Şaka bir yana, ilk başta illa benim de gelmemi isteyen kuzuma, tek tek neden gelemeyeceğimi, orada adım adım neler yapacağını anlattığımda sandığımdan da kolay tatil moduna girdi.

Sonrasında 2. adıma geçtik ve bu sefer 2 haftalığına Ordu'ya gitti. Orada çok daha kaliteli zaman geçireceğinden emin olduğumdan içim çok rahat. Bu güzel havalarda cadde üzerindeki evimizden en fazla çocuk parkına giderek akşam ben gelene kadar vakit geçirmeye çalışması içimi çok sızlatıyordu. Ordu'da ise köy, yayla, hayvanlar, deniz, arkadaşlar, akrabalar....

Bense bu sırada kendime maximum zaman ayırmaya başladım bile!!

Yalıçapkını

Bu sıralar bir çapkınız ki sormayın.

Alışverişte sen bu mankenlerin arasına gir, oradan da bas bas bağır,

-Anneeee, kızlarla fotoğrafımı çeker misin!

Çocuklu keyifler

3 ayrı güzellik 3 ayrı lezzet. Hiçbiri de tadından yenmiyor doğrusu!

 

 

Kış mevsiminde, biri bebek arabasında ama ayakları çıplak, biri yanında yaka bağır açık, biri de kucağında bere yok atkı yok 3 çocukla tatile çıkıp Beyoğlunu gezmeye gelen Avrupalı turistleri hem takdir eden, hem de neden onlar gibi rahat olamıyoruz konusunu birçok arkadaşımla tartışmaya açan ben, sonunda yaptım işte:)

Şimdi bu satırları okuyan siz sevgili dostlarım sanabilirsiniz ki oğlumu aldım da Arabistan çöllerine attım kendimi:))

Yok yok hala İstanbul sınırları içerisindeyiz!

Bazı şeyleri abartmamak, gözümüzde büyütmemek gerektiğini her zaman için savunan ama iş aktive etmeye geldiğinde elli defa düşünen biri olarak, daha önce  bana Ortaköyde, 0-3 yaş arası 3 çocukla 4 saat geçirmekten bahsedilse, ' yürü git, mümkünü yok' derdim:)

Niye mi? İsteyin, hemen size paranoyak elli sebep sayayım!

Bikere herşeyden önce ilk dakikada bacaklarınızı kedi gibi tırmalamaya başlayarak, 'gidelim burrdann' diyeceklerdir.

Sonra rüzgarlı biryer orası, mazallah sıpalar üşütür, taa ciğerlerine kadar iner hastalık..

Denize sıfır, ayakları kayar düşerler falan:) Cankurtaran yok ki orada!  

Hem sonra çok kalabalık, her memleketten insan orada, neme lazım  kaybolur giderler.. En büyük fobimdir kalabalıkta çocuk kaybetmek!

Velhasıl çocuklara hitap etmeyen turistik bir mekanda onlarla beraber tam 4 saat keyif yaptım!

Tabi en büyük şansımız olan fotoğrafta görmüş olduğunuz parkın hakkını da yemeyelim şimdi. Hele de hemen yanıbaşındaki cafe'nin.

Boğazın kıyısında, kumpirleri ve takı tezgahları ile meşhur meydan Ortaköy, bekle bizi en kısa zamanda boğaz turu için tekrar geleceğiz!
 

Bu çocuğu fotomodel mi yapsam ne acaba:)