Maşukiye/Kartepe

Her zaman söylerim, uzun vadeli plan yapmak yerine bazen anı yaşamak, olayları akışına bırakmak çok daha keyif verir insana.

Biz de öyle yaptık, bir sabah konuştuk, ertesi sabah düştük yola:)

Düşünmedik, organize olmadık, sadece gidiyoruz, yolda düşünürüz dedik.

İtiraf edeyim, her olayı önceden planlayıp B hatta C planları olusturan bir terazi olarak, 'ohh bee ne rahatmış' demeden de edemedim. Tamam iş yaşamında olumlu bir tutum ama sosyal hayatta her zaman plan, her zaman program yoruyor insanı.

Önce Maşukiyede dere kenarında güzel bir kahvaltı, üzerine bol köpüklü türk kahvesi. Eee bir de sigara yakılır ama, değil mi:)

Derenin buz gibi sularına kendini atma fikrini duyar duymaz çığlıklara boğulan kuzum, Kıyas amcasının gözlerinin içine öyle mutlu, heyecan dolu ve hadi kalk da bir an önce aşağı inelim bakışı attı ki görmeliydiniz!

Teleferikle Kartepeye yaptığımız 15 dakikalık yolculuğun sonunda ağustos ayında şu şömineyi yaktırmak da ancak çatlak İlknur'un elinden gelirdi valla.
Tüm cazibesini kullanarak yaktırdığı ateşin başında bize çay keyfi yaşattığı için teşekkür ederiz:)

Kesinlikle tekrar gideceğim bir yer. Özellikle İstanbuldan günübirlik kaçış yapmak isteyenlere şiddetle tavsiye ediyorum.
Yazıcıoğlunda kahvaltı, Green Park tesislerinde gezinti, Cansu Balıkda da  güzel bir akşamüstü yemeği öneririm:)

Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır...

 

Yeni evimde bu konseptin meraklılarını böyle ağırlayacağım.

Hani bu keyfi bir an önce tatmak isteyenler vardır diye söylüyorum:))

Sözde keyif

 

Şimdiki çocukları oyalamak, onları memnun etmek gerçekten zor zanaat!

Kalk sen, o sıcaklarda sırf onların keyfi için dışarı çık, lunapark, oyuncakçı sıra sıra dolaş, ayaklarına kara sular insin, içini afakanlar bassın. Sıkılıyorlar diye aklının kaldığı mağazaların sadece vitrinlerine bakmakla yetin. Sonra 'gel şurada biz de iki dakika kahve keyfi yapalım canııımmm' deyip oturduğun mekanda bir de kahvelerinize el koysunlar:))

Halbuki her ikisine koca iki dilim pasta istemişsin, rüşvet olsun diye!

Benim çilekli frappucinoyu İpek, Nilüferin karamellisini de Deniz kapınca , sadece bakıp yutkunmakla yetindik:(

Ve sıpalar bir yudum dahi bırakmadılar bize...

Yazdan

 Önce tatil hemen akabinde taşınma işleri derken bu postları eklemek için bir ay kadar geciktiğimi fark etmiş bulunuyorum:(

Yukarıdaki kare 10 gün Ordu+10 gün Antalya yapan kuzumun bensiz geçirdiği 20 günden sonraki ilk kavuşma anlarımızda çekilmiş bir karedir. Ne kadar büyümüş ,hal ve tavırları ne kadar değişik gelmişti:) Epey bir olgunlaşmıştı yani!

Hep beraber oturulan bu sofradaki lezzetler hiçbir zaman olmadığı kadar lezzetliydi.

Aramıza hoş geldin Zeynep Beren!

Canım arkadaşım Nevin'in kime benzediğini bir türlü anlayamadığımız kızıl güzeli kızı, Zeynep Beren!

Hoş geldin kuzuuuu!

Artık bizi daha gürültülü ve yorucu görüşmeler bekliyor:))