Yaz tatilimizden gecikmiş kareler...

 100 günlük tatilimize (bu Deniz'in tabiri) önce Karadeniz sahilinden Ordudan başladık. Sonra ver elini Antalya. 1 aylık akdeniz tatilinden sonra rotayı egeye, Cundaya çevirdik. Marmara sularında, İstanbulda bir es verdikten sonra tekrar Karadeniz. Yeşilden vazgeçmeyen ama denizin mavisini görmeden de yapamayan bir aileyiz biz.

Tatilimiz derken Deniz bey kesintisiz devam ederken ben 2-3 haftada bir hafta kendilerine eşlik edebildim. Yoksa hasretten kavrulan yüreğim buna dayanamazdı.

Bu yaz tatilinde karar verdim ben. Onsuz yaptığım hiçbir gezmeden, aktiviteden keyif almıyorum. Öyle işlemiş ki içime..

Antalya Lunapark

Yaşı tutmaz ve korku tüneline giremez diye düşündüğüm kuzuma görevli abisi "girebilir" dediğindeki sevincini tarif edemem. Mutlu olmanın ötesinde "ben de büyüdüm artık" edalarını görmeliydiniz.

 

Anadolu Ateşinin bu dans gösterisini hiç tahmin etmediğim dikkat ve zevkle uzun süre izledi. İkinci yarının sonuna doğru, o da muhtemelen yorgun olduğundan uyuya kaldı:)

 

3 hafta bensiz Antalyada kalan sıpa gece yarısından önce eve girmemiş. Eee tabi, İpek ve kendinden yaşca büyük olan arkadaşları ile sitenin bahçesinde takılmaktan daha keyiflisi var mıdır..

=>Cunda<=

Yine limonlu cheesecake 

Kirlenmek güzeldir..

Benim ikizler

Tatataammm

Kızım&Oğlum

Veee tatil başlar...

Yaz tatiline erken başladı benim kuzum. "1 gün sonra da sen geleceksin amaaa" diyerek, diğer taraftan da ağzı kulaklarında, bir heyecanla koşar adımlarla gitti Orduya.

2 günde 22 defa aramamdan usanmış olan annem "bi daha açmicam bu telefonu" diye çemkire dursun, vazgeçmeyeceğim, arayacağım işte:)

Hele bir sorun bakalım  neden bu kadar çok arıyorum. Eşşoğlueşşek telefona gelmiyor da ondan:)

Kah köyde elinde makasla gül buduyor kah yazlıkta merdivenle ağaca çıkıp asma yaprağı topluyor. Dedesi ile sabah yürüyüşüne çıkıyor İrem ablasının eteğinden ayrılmak istemiyor. Konuşmak istediğimi söylediklerinde ise arkadan bağırıyor sadece,

-Şimdi meşgulüüümmmm, sonraaa.......

Erkek milleti işte anacıım, 4 ündeki de biiir 34 ündeki de:)

Keyif bende

Ameliyat olduk ya, kıyamıyorum eşek sıpasına. Gerçi normal zamanda kıyabiliyorum sanki!
Evde oturamaz, kıçına diken batar bizimkinin.
İlla ki atacak kendini dışarı. Attığında da oyuncakçıya girmeden bir dilim pasta yemeden hayatta dönmez.
Sadece kendininki ile kalmaz senin pastanın tadına da mutlaka bakar. Frappucino içiyorsam mutlaka ona da ortak olur.

Anneanne geldi yaa, okula da gitmek istemez. Pardon sabah kahvaltısını yaptıktan sonra eve  geri dönmek ister. ((Heralde açık büfeyi kaçırmak istemez:))
Kahvaltıdan sonra hep etkinlik yapıyorlarmış ve neymiş efendim sıkılıyormuş.
Ona da tamam, ertesi gün gidersin napalım.
"Yoook, 100 gün gitmicekmiş"
Ofisten arıyorum gün içinde yoklamak için,
-Kuzum nasılsın?
-Yeşil yastığımı aldım, çizgi film seyrediyorum, oohhhh keyif bende!
Gel de imrenme şimdi sıpaya..

Küçük bir uyku

 Doktorumuz teşhis koyduğundan beri soruyordu

-Anne, ne zaman küçük bir uykuya yatacağım?

Sonunda cesaretimizi topladık, kararımızı verdik ve hastaneyi arayıp "biz hazırız" dedik.

Çok basit bir operasyon olduğunu söyleseler de zormuş kuzuyu ellerimle ameliyathaneye teslim edebilmek:(

Odamıza yerleşir yerleşmez getirdiler şu meşhur şurubu:))

Ve hemen akabinde;

-Annee, senin neden dört gözün var.

-Orda iki tane dayıı varrr, diyerekten 32 diş sırıtan bir şekilde, kafasını dahi tutamayacak hale geldi. Resmen sarhoş oldu canım benim.

Dolayısı ile güle oynaya keyifli bir şekilde ameliyata girdik, pardon küçük bir uykuya yattık:)

 

 

Geniz etimizi ve bademciğimizin üçte ikisini aldırdık, üstüne bi de kulakları çizdirdik, ohh:)

Umarım kış boyu yakamızı bırakmayan orta kulak iltihabı ile bir daha yolumuz kesişmez.

Umarım gecenin 2 sinde bir başımıza, bulabildiğimiz tek branş doktoru için taa Kadıköylere gitmek zorunda kalmayız.

 Umarım süt içer gibi kutu kutu antipootik:) tüketmeyiz.

Ve kulak ağrısı karşısında, elinden bir ölçek ağrı kesici verip eli kolu bağlı beklemekten başka bir şey gelememesi çaresizliğini bir daha tatmam.