Şubat tatilinde Ordu'ya giden kuzum, bir gün Ayşegül teyzesi ile pasta malzemeleri satılan bir mağazaya girer. Teyzesi alışveriş yaparken bizimki eteklerinden çekiştirerek kulağına şu cümleyi fısıldar,
-İstanbul'a giderken elim boş gitmek istemiyorum, ufak da olsa annem için bir şey alabilir miyiz?
Karne parası ile aldığı, her şeyden önemlisi kimsenin yönlendirmesi ile değil de tamamen kendi içinden gelen bu duyarlı davranış aldı götürdü beni.
Teslim töreninde 'gelirken elim boş gelmek istemediğim için sana bu pasta süsleme kalemini aldııımm' cümlesi ise bitirdi!
10 gün boyunca zaten bitmişim hasretinden,ne yalan söyleyeyim, bir süre kapatamadım muslukları:))
