Güne güzel bir kahvaltı ile başlayalım dedik. Amaaan ne kadar zormuş 3 çocukla dışarı çıkmak, tam 3 sefer masa değiştirdik. Yok sağ taraftan esti, soldan cereyan yaptı, -pardon!! bir mama sandalyesi daha alabilir miyiz?
-temiz bir kaşık rica edebilir miyim, diğeri yere düştü de:)
-küçük çatal var mıydı!!!
Neyse güç bela kahvaltıyı bitirdik, bir taraftan da güya sohbet etmeye çalışıyoruz. Konular bölük pörçük:)
Kendimizi attık parka, huzursuzlanmaya başlayan kuzular keyiflensin diye.
Kelimenin tam anlamıyla çıldırdık!
park yetmedi, bahçe işine de sardık,
bir türlü geri alamıyorum sıpayı, herkes salıncakta, kaydırakta biz iş başındayız:) belli dededen huyu var, bağ bahçe pek bir meraklıyız.
salıncakta da tam 3 sefer gitti geldi, şu fotoyu zor çektim, hemen attı kendini aşağıya, bebekliğinden beri hiç hoşlanmıyor sallanmaktan, hemen sıkılıveriyor, inmesi ile binmesi bir.
allah razı olsun bu bisikleti getiren aileden, tam 1 saat inmedi tepesinden!
İyice yorulduklarını düşündüğümüz, eve gidince hepsini uyutup , kahvelerimizi alıp sohbete dalarız diye plan yaptığımız gezintinin ardından evde de kök söktürdüler bize. Çocuklu kadın olmak böyle bir şey işte, hiçbir şeyi planlayamıyorsun.Olsun yine de herşeye değer!!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder