paranoya

Yanıma gelerek koltuğa oturan kuzu, gayet ciddi ve artistik bir eda ile,
-Annee, seninle konuşcam.
-Hııı?!!
Kısa bir şoka giren ardından da meraklanan ben,
'acaba ne diyecek ki, ay yoksa şimdiden aşık oldu da içini bana mı dökecek ya da acaba ayrı eve falan mı çıkmak isteyecek, malum 2 yaş sendromunda çocuk' gibi gelecekte karşılaşmayı beklediğim sahneler aklımdan geçerken nihayet cevap verebildim:))
-Tamam anneciğim, ne konuşalım!
-Nasılsınnn?
İyiyim kuzum, iyiyim de daha şimdiden böyle yüreğimi ağzıma getirme:))
Dipnot: Paronaya olduğumu düşünenler varsa hayır değilim bakınız  paranoya :)), benim fazla gerçekçi ve uzun vadeye dair birçok şeyi düşünüp ihtimalleri gözönünde bulundurmam tamamen bir kişilik özelliğidir!