1 Aralık 2011 Perşembe

Özür dilerim anne!

Ardarda 2  akşam mesaiye kalmam Deniz'i sandığımdan fazla etkiledi.

Otomatik saat gibi kurulmuş olan eve gelme düzenim biraz şaşınca, kuzumun dengesi de şaştı.

İçeri girdiğimde önce tam 15 dk saklandığı yerden çıkmadı. Onu ne kadar özlediğimi söyledikçe inadına yüzünü 

 göstermeyerek beni kendince cezalandırdıktan sonra dayanamayarak kucağıma atladı. Göğsüme sokuldu, 

burnumu öptü, bebek gibi konuşmaya başladı. 

Halbuki onun için program yapmış, halası ve çok sevdiği Raifden, Denize bakmalarını rica etmiştim. Sandımki her

zamanki gibi eğlenceli bir akşam geçirir, yokluğumu hissetmez.

Yanılmışım. Yatmadan önce sarfettiği cümle yüreğimi o kadar burktu ki, nutkum tutuldu, ne diyeceğimi bilemedim.

-Senden daha çok para kazanmanı istediğim için özür dilerim anne:((

Oysa ki bir dönem her gördüğü oyuncağı  istediği zaman , onları alacak kadar param olmadığını söylemiştim , o 

kadar!

Bir kez daha anladım , biz ebeveynler için çok sıradan olan ifadeleri , çocuklar yeri geldiğinde öyle bir 

bağdaştırıyorlar ki!

Ne kadar dikkat etsek boş!!

Hiç yorum yok:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails