Artık pilim bitmekte, hafta içi hafta sonu insan geceleri hiç uyumadan nasıl durabilir,ben duruyorum,

gecenin 3ünde uykunun en tatlı yerinde kim kalkıp oyun oynayabilir, biz oynuyoruz,

her sabah mütemadiyen sabah 7'de nasıl kalkılır, ben kalkıyorum,

evde bir an olsun koltuğa oturmak, uzanmak nasıl oluyor, ben bilmiyorum,

tv seyretmek, dizi- haber, hepsinden bir haberim.

Senin 1 saatlik uykun sırasında
evde hangi işi yapacağımı şaşırıyorum, çünkü uyanıkken eteklerimden ayrılmıyorsun ki yemek yapayım, evi temizleyeyim.

Ben süper anneyim ya, içerde dışarda her türlü işi kendi başıma halledebilirim ya.

Çığlık çığlığa bağırmak kendimi sokaklara atmak istiyorum,

ama sensiz de gitmek istemiyorum:)

Beni o kadar yormana ,canımdan bezdirmene rağmen seni yarım saatliğine de olsa kimselere bırakıp kendime vakit ayırmak istemiyorum,

çünkü senin zamanından ,bizim zamanımızdan çalıyormuş hissine kapılıyorum.

Olsun , sen her şeye bedelsin, değersin,

bana anneliği yaşattığın için sana çok teşekkür ederim,

annelik bu olsa gerek,

delilik başka birşey değil...