Ne kadar geç başlarsa o kadar iyi olur mantığıyla davrandığım ve çikolatadan uzak tutmaya çalıştığım oğlum en nihayetinde çikolatanın varlığını resmen öğrenmiş oldu. Şimdiye kadar çikolatalar sadece renkli ambalajından dolayı dikkatini çekerdi ve onları oyuncak yapıp oynayan oğlum, dün akşam ilk defa paketi ile birlikte ağzına attı, baktı ki ısırdıkça arasından ağzının içine doğru tatlı bir sıvı akmakta, hem de çok leziz.
Ben peşinden koşturuyorum o kaçıyor , ağzını açmaya çalışıyorum kilitliyor. Çikolataya bulaşmış kaç parça kağıt çıkardım ağzından sayamadım. Deniz ise heyecanla hemen elimden kurtulup tekrar çikolatanın kaynağına doğru gülerek koşmaya başladı. Bu sefer ben paketini açarak verdim, nasıl da gözlerinin içi parlıyordu.
Elbette bunun sonu yok, eliyle tekrar işaret ederek çığlık atıyor , tekrar istiyor sıpa. Neyse bu sefer dikkatini başka yöne çekerek çikolata kasesini de kaldırdık göz önünden.
Sanırım çikolata-şekerleme dönemlerimiz başlıyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder