Kalabalık bir aile olmanın tadına tekrar vardım. Geçen hafta annem, halam, bütün kardeşlerim, yeğenim bizim evde misafirimizdi. Hep beraber yedik içtik, gezdik, muhabbetin alasını yaptık. Gülmekten mide krampları geçirdik. Herkesin en çok da oğlumun yüzü gülüyordu. Meğer o da kalabalığı ne çok seviyormuş.
Bir kez daha anne-babamı takdir ettim. Dile kolay 4 çocuk büyütmek. Eminim zamanında ne zorluklar yaşamışlardır, ben ki bi tanecik oğluma zor bakıyorum:)
Aslında ne büyük bir zenginlikmiş kalabalık bir aile olmak. Yurdun dört bir tarafına dağılmış olsak da (ordu-antalya-bursa-istanbul) asılolan içten bağlı olmakmış birbirine. Kardeşlerinin varlığını bilmek bile ne büyük mutlulukmuş.
Peki oğlum benim tattığım bu duyguları yaşayabilecek mi?
Bilemiyorum..
4 çocuk düşünemiyorum:))
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder