İlk 23 nisan kutlamamızı yapalım istedim ama nerdeee o eski bayramlar, hele de İstanbul'da hiç kalmamış.
Biz sabah erkenden kalkar, rengarenk kostümlerimizi giyer, stadyuma koşardık. Günlerce çalıştığımız yürüyüş, gösteri provalarını ailelerimize sergilemek için pırpır atardı kalbimiz.
Bando takımı, halkoyunları ekibi, stadyum tribününde resim ve yazı gösterisi yapan kocaman ekip, çeşitli karakterlere bürünmüş minikler ( pamuk prenses ve yedi cüceler, balerinler, izciler, denizciler, polis kostümlü çocuklar sadece şu an hatırlayabildiklerim )Meğer zaten o yıllarda da İstanbulda böyle gösteri yapılmazmış, şehrin büyüklüğünden olsa gerek, Vatan caddesinde şöyle bir yürür geçermiş çocuklar.
Napalım iş başa düştü ve araştırmalarım sonucu APlus avm'ne karar verildi. Zira en dolu programa sahiptiler. Bir türlü ısınmak bilmeyen hava parklara, kırlara gitmemize izin vermediğinden mecburduk kapalı bir yere gitmeye.
Sonuç olarak bize eşlik eden Aylin, Emir ve anneleri ile birlikte gerçekten eğlenceli bir gün geçirdik.
Gün bitimine doğru dondurma standı olmamasına rağmen tutturdu bizimki. Dondurma yiyecekmiş. Aradık, sorduk en üst katta bulduk madoyu. Tercihimiz herşeyde olduğu gibi çilekli olanı. Bir top külah dondurmayı alır almaz, hooopp burnunu gömdü içine, sonra da kahkaha atmaya başladı.
Sonradan anladımki muhtemelen çizgi filmde gördüğü bu hareketi yapmak içinmiş tüm yırtınması. Şöyle bir tadına baktı, soğukmuş dedi, bırakıp oyuna daldı:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder