Bakmayın siz bu karedeki muhabbete. Bu ilk birkaç saat içindeki tablo, sonrası evlere şenlik. Sürekli bağırış, sürekli bir kavga, sürekli bir paylaşamama durumu. İpek'in 'Deniz benim canımı acıttı' numaraları, bizimkinin daha konuyu anlamadan herşeye muhalefet olma durumu ve çığlıkları. Saçma bir nesnenin her iki ucundan çekiştirilmesi ve sonunda gelen ağlamalar:) Orta noktayı bulacağız diye canımız çıktı, hiç içimde saklayamayacağım valla çocuklar:))
Oğlum bu İpek ablan var ya, sen her gece uyuduktan sonra gizlice oyun hamuru ile oynuyordu, sonra da bir güzel kutusuna koyup dolabın içinde saklıyordu.
Sen de az değilsin, geldikleri ilk akşam kıyametleri koparttın, gözlerinden uyku akan kızı kaç kez yatağından kaldırdın,
-hayırrrr, uykusu gelmedi diye.
Ve çocuklar, aslında biz sizi yasemin teyzeye bıraktığımız o iki gün işe değil alışverişe gittik,
evet itiraf ediyorum!
3 yorum:
itiraf ettin sonunda yani:)bu fotoda nadir karelerden biri!
dayanamadım:)
başka itiraflarında vardır canım:)) onları da görürüz birgün:D
Yorum Gönder